Otomo Yoshihide

z serwisu muzycznego EMD - emd.pl/wiki

right

Otomo Yoshihide (jap. 大友良英, ur. 1 sierpnia 1959 w Jokohamie) niezwykle aktywny japoński muzyk eksperymentalny i kompozytor, gra na gitarze, gramofonach, buduje własne instrumenty. Otomo to nazwisko, ale muzyk nalega, aby używać go jak imienia i mówić Otomo Yoshihide. Centralna postać japońskiej sceny awangardowej i eksperymentalnej w latach 90-tych i na początku nowego stulecia. Jest też aktywnym publicystą, zainteresowanym zagadnieniami muzycznymi takimi jak dystrybucja muzyki, przemysł muzyczny, sampling i wolna improwizacja.

Jako nastolatek mieszkał w Fukushimie, miasteczku oddalonym o 300 kilometrów na północ od Tokyo. Idąc w ślady ojca inżyniera zainteresował się urządzeniami takimi jak radio, oscylator, czy magnetofon, co doprowadziło do powstania kolaży dźwiękowych na bazie nagrań konkretnych. W szkole średniej grał na gitarze w zespołach rockowych, ale szybko zwrócił się do improwizacji gdy tylko odkrył free jazz i free improvisation, głównie za sprawą płyt Dereka Bayleya, Ornette Colemana, Erika Dolphyego; bywał też na koncertach japońskich muzyków free, saksofonisty Kaoru Abe (widział dwa występy) oraz gitarzysty Masayuki Takayanagi, od którego brał lekcje.

W 1979 rozpoczął studia na Uniwersytecie w Tokyo, w trakcie których uczestniczył w seminarium etnomuzykologicznym pod kierownictwem profesora Akiry Ebato. Otomo skupił się na japońskiej muzyce rozrywkowej w czasie Drugiej Wojny Światowej oraz rozwoju instrumentów podczas chińskiej rewolucji kulturalnej (próbki nagrań instrumentów i muzyki z tego okresu można znaleźć na wielu płytach Otomo). W 1981 roku grupa studentów profesora Ebato wyjechała do Hainan w Chinach na badania muzyki etnicznej. W czasie studiów Otomo grał jazz i punka, a od 1981 roku profesjonalnie grał free improv w klubach (głównie w klubie Goodman w Ogikubo, Tokyo), na gitarze oraz radio, taśmach i elektronice.

Aktywność koncertowa Otomo wzmogła się w 1987. Do 1990 często grał duety z saksofonistą i konstruktorem własnych instrumentów Junji Hirose oraz wokalistą Kan Mikami. W tym samym okresie był członkiem zespołów No Problem (Lim Soowoong, Jun Numata, Kenichi Saitoh, Junji Hirose) oraz Ort, prowadzonego przez pianistę Kyoko Kuroda. W 1990 roku zorganizował trasę koncertową perkusisty Davida Mossa po Japonii. W latach 1990-91 roku był członkiem Player Piano, zespołu basisty Kato Hideki.

W roku 1990 założył legendarną później grupę Ground Zero, dużą liczebnie, stale zmieniającą skład i stylistykę, określaną czasem noise rock, choć ocierającą się czasem o awangardę. W 1991 roku Otomo po raz pierwszy wystąpił poza Japonią; pojechał z zespołem Ground Zero do Hong Kongu by zagrać z lokalnymi muzykami w koncercie pod hasłem "Best of Indies". W grudniu tego samego roku wystąpił w Berlinie w składzie Koichi Makigami (wokal), Yuji Katsui (skrzypce), Hiroshi Higo (bas), David Moss (perkusja), i Frank Schulte (gramofony). Odtąd Otomo co roku koncertuje poza Japonią.

Chociaż Ground Zero było głównym polem eksperymentów Otomo, pomiędzy rokiem 1992-1994 prowadził kilka innych projektów. Pierwszy z nich - Double Unit Orchestra - składał się z dwóch grup dyrygowanych równocześnie. Drugi - Celluloid Machine Gun - sam Otomo określał mianem "muzyki świata w stylu filmów z Hong-Kongu"; Otomo miał bowiem wiele koneksji z Chińską sceną muzyczną i filmową. Od grudnia 1993, przez około rok, prowadził formację Mosquito Paper, której nazwa jest slangowym określeniem tabloidu wypełnionego plotkami i wymyślonymi nowościami. Na jej występy składała się nie muzyka, ale czytane teksty; Otomo chciał pokazać związek muzyki z mową. Oba projekty zostały z czasem wchłonięte przez Ground Zero, co doprowadziło do nagrania płyty "Revolutionary Pekinese Opera". Inny projekt z tego okresu (1992-98) to Sampling Virus Project, który polegał na przekazywaniu kolejnym muzykom sampli; idea podobna do wirusa komputerowego, który powiela się, przekształca, tworząc coś nowego, bez żadnej kontroli jego twórcy.

Wydana w 1997 roku płyta Ground Zero "Consume Red" zawiera fragmenty koreańskiej muzyki na tradycyjny instrument hojok w wykonaniu Kim Suk Chul; motyw tego instrumentu jest powtarzany przez trwający godzinę utwór, podczas gdy zespół improwizuje wokół tego tematu, coraz głośniej, w końcu zagłuszając hojok.

W 1998 roku zespół Ground Zero rozpadł się; już w końcowym okresie jego działalności Otomo założył duet Filament z Sachiko M, którego instrumentarium ogranicza się do fal sinusoidalnych wydobywanych z "pustego samplera" Sachiko M oraz kliknięć i brumień gramofonów Otomo. Duet poszerzony o Yoshimitsu Ichiraku (elektronika, bębny) występował pod nazwą I.S.O., grał w pełni improwizowaną muzykę elektroniczną. W porównaniu z Ground Zero, był to zasadniczy zwrot w jego twórczości - hałas zastąpiły subtelne, minimalistyczne dźwięki, dynamika ustąpiła miejsca teksturze.

W lipcu 1999 Otomo założył Otomo Yoshihide's New Jazz Ensemble, który grał bliski tradycji jazz (w tym kompozycje Charlesa Mingusa i Erica Dolphyego), wzbogacony o pasaże fal sinusoidalnych Sachiko M oraz elementy hałasu. Grupa wydała dwie płyty w wytwórni Tzadik Johna Zorna: "Flutter" oraz "Dreams". W Japonii pod nazwą Otomo Yoshihide's New Jazz Quintet ukazały się płyty "ONJQ Live" (2002) oraz we współpracy z producentem i DJ-em Tatsuya Oe "ONJQ OE" i "Tails Out" (obie płyty 2003).

Pod własnym nazwiskiem Otomo wydał płyty "Cathode" (1999), z utworami bazującymi na falach sinusoidalnych i samplach, "Anode", zawierającą grupowe improwiacje regulowane pre-definiowanymi zasadami podobnymi do utworów-gier Johna Zorna.

Nieustannie aktywny, Otomo uczestniczył również w projektach wielu innych muzyków:

Otomo jest też wziętym kompozytorem muzyki filmowej i telewizyjnej, dzięki bliskim kontaktom z twórcami z Chin i Hong Kongu. W latach 1992-95 był także reżyserem muzycznym grupy teatralnej Rinkogun, tworząc muzykę do takich dzieł jak "Bird Man", "Inu no Seikatsu", "Hamlet Symbol", oraz "Picnic Conductor".

[Edytuj]

Niepełna dyskografia

[Edytuj]

Inne płyty

[Edytuj]

Koncerty w Polsce

[Edytuj]

Koncerty

[Edytuj]

Wideoklipy

Otomo Yoshihide guitar solo Tokyo 1994:

Wywiad:

[Edytuj]

Zobacz też





Źródło: "http://www.emd.pl/wiki/Otomo_Yoshihide"
Personal tools