Kaffe Matthews
z serwisu muzycznego EMD - emd.pl/wiki
Kaffe Matthews - angielska skrzypaczka (do początku lat 90-tych) i muzyk elektroniczny, uznana osobowość i pionier nowej improwizacji elektronicznej.
Głównym polem pracy twórcej Kaffe Matthews jest występ na żywo, podczas którego spontanicznie tworzy muzykę, którą rejestruje, a później po drobnej edycji wydaje na płytach. Organizacja przestrzeni koncertowej nie jest dowolna: Kaffe siedzi na środku sali, otoczona przez publiczność, w centrum czterokanałowego systemu nagłaśniającego, który uzupełniają precyzyjnie rozmieszczone mikrofony, przekazujące dźwięk rozchodzący się w pomieszczeniu do laptopa z programem LiSa, służącym do samplingu na żywo. Zestaw uzupełnia teremin, który jest źródłem pierwotnego, prostego dźwięku, podstawowego budulca kolejnych struktur. Rozchodząc się w pomieszczeniu wpada on w obieg głośniki-mikrofony-laptop-głośniki-mikrofony..., w system, który w całości jest właściwym instrumentem Matthews. Akustyka sali (Kaffe grywała przeróżnych okolicznościach: w klasycznych salach koncertowych, klubach, galeriach, w kościołach, na statku, w magazynach i herbaciarniach) i publiczność w niej zgromadzona same stają się częścią instrumentu, systemu, wprowadzonym z rozmysłem przetwornikiem dźwięku, źródłem dodatkowej wartości muzycznej. Tak zaaranżowany występ niesie ze sobą ryzyko niepowodzenia, ale dla Kaffe Matthews jest ono istotną częścią procesu twórczego.
Biografia
Od siódmego roku życia uczyła się gry na skrzypcach, jednak od połowy lat 80-tych jej zainteresowania dryfowały stopniowo ku muzyce elektronicznej, co zaowocowało elektrycznymi modyfikacjami klasycznego instrumentu, który w końcu zastąpiła komputerem i technologią cyfrową. Występuje solowo od począktu lat 90-tych, dając ponad 50 koncertów rocznie na całym świecie.
W latach 1980-1983 studiowała zoologię na Uniwersytecie Nottingham, porzuciła jednak wyuczoną profesję, by poświęcić się muzyce. Ostatnie cztery lata lat osiemdziesiątych grała i koncertowała intensywnie w Europie z zespołem Catflap Music Collective Ltd, w którym była basitką, perkusistką, kompozytorem oraz producentem dwóch albumów.
W 1989 roku pracowała na stanowisku asystenta inżyniera w komercyjnym, 24 śladowym studio nagraniowym, doświadczenie to ugruntowała w latach 1990-91 studiując technologię muzyki na Uniwersytecie York. W 1990 roku była nauczycielem kompozycji i muzyki elektronicznej dla bezrobotnych i osób specjalnej troski, prowadziła też warsztaty muzyki elektroakustycznej, poczas których wykorzystywała nagrania konkretne, głos i sample, które wraz z ruchem i obrazami tworzyły spektakt. Współpracowała też z Gmbolling Guizers, zespołem tanecznym Claire Russ, Motionhouse, FatCat Theatre, West Yorkshire Arts, Share Music, STRAWS. W połowie roku 1990 asystowała Rolfowi Gehlhaarowi podczas tworzenia systemu interaktywnego pozwalającego muzykom na użycie własnego ciała jak instrumentu muzycznego, wyzwalającego dźwięki elektroniczne za pomocą jego ruchu. W latach 1991-1996 była managerem i wykładowcą "technologii występu" (performance technology) w Dartington College of Arts, Totnes, Devon, która polega na połączeniu technologii nagraniowych i standardu MIDI w instrument muzyczny, pozwalający na komponowanie i występy na żywo.
W kwietniu 1994 pracowała w niezależnym studio muzyki elektronicznej STEIM w Amsterdamie. Po dwóch latach odwiedziła to studio ponownie, aby zrealizować projekt z samplingiem na żywo przy użyciu programu LiSa (Live Sampling (http://www.steim.org/steim/lisa.html)), którym od tego czasu stale się posługuje. W czerwcu 1994 prowadziła kurs muzyki komputerowej podczas letniej szkoły międzynarodowej w Darlington (DISS).
W 1995 roku została zaproszona na SONUS - la Conservatoire Superieure de la Musique Electronique w Lyonie, Francja, oraz na piąte europejskie forum choreograficzne (European Choreographic Forum). W 1997 roku była dyrektorem London Musicians' Collective, a w kwietniu tego roku założyła własną wytwórnię płytową Annette Works, w której wydała pierwszy solowy album "cd ann"; otwiera on serię ukazujących się co roku płyt, dokumentujących rok działalności koncertowej Kaffe oraz ewolucję jej muzyki.
Kaffe Matthews współpracowała i występowała z wieloma czołowymi artystami sceny eksperymentalnej, takimi jak agf, Ryoko Kuwajima, Mandy McIntosh, Zeena Parkins, Sachiko M, Brian Duffy, Ikue Mori, Marina Rosenfeld, Pan Sonic, O’Blaat, Oren Ambarchi, Alan Lamb, Christian Fennesz. Jest też członkiem pan-europejskiej orkiestry elektronicznej M.I.M.E.O..
W marcu 2004 roku wspólnie z Zeeną Parkins i Mandy McIntosh Kaffe Matthews opublikowała Weightless Animals - multimedialną ilustrację pobytu w przestrzeni kosmicznej w formie interaktywnej strony internetowej. Strona www.weightlessanimals.com została oprogramowana przez Simona Yuilla. Jej uzupełnieniem jest płyta picture-disk opublikowana przez Annetteworks. Artystki przygotowały projekt w oparciu materiały NASA zgromadzone podczas podróży do bazy kosmicznej w Huston, przeprowadzone tam w 2002 roku badania oraz wywiady z astronautami, nawigatorem i naukowcem rakietowym. Matthews, Parkins i McIntosh tworzą z materiału dostępnego w ich środowisku, fragmentów dźwięku i obrazu dostępnego dookoła, stąd też zainteresowanie przestrzenią kosmiczną, będącą najbardziej niezwykłym środowiskiem, w którym znalazł się człowiek, nieważkością, dźwiękiem towarzyszącym astronautom (dla przykładu: w pojeździe kosmicznym nieustannie słychać szum aparatury utrzymującej warunki życiowe kosmonautów, przekraczjący 70 decybeli). Projekt Weightless Animals otrzymał nagrodę The British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) w 2004 roku. W tym samym roku Matthews otrzymała grant NESTA, przeznaczony na badania nad wzajemnym oddziaływaniem muzyki i ciała ludzkiego poprzez fizyczne wibracje. Inne niezwykłe projekty Kaffe to praca z wykorzystaniem latawców i pogody na niezamieszkałej szkockiej wyspie (płyta Weather Made)
Najnowszy projekt z udziałem Kaffe Matthews to The Lappetites, cztery kobiety reprezentujące różne pokolenia i narodowości: Eliane Radigue (Francja), Kaffe Matthews (Anglia), Ryoko Kuwajima (Japonia) oraz AGF (Niemcy). To co wspólne, to instrumentarium (laptop) oraz zainteresowanie technologią cyfrową i wymianą dźwięków i środków tworczych.
Niepełna dyskografia
solo
- 2003 - "cd eb + flo"
- 2001 - "cd dd"
- 1999 - "cd bea"
- 1999 - "cd cécile"
- 1997 - "cd ann"
inne
- 2007-05 MIMEO "Sight"
- 2005 - The Lappetites "Before the Libretto"
- 2004 - MIMEO "Lifting Concrete Lightly"
- 2002 - MIMEO / John Tilbury "The Hands of Caravaggio"]
- 2000 - MIMEO "Electric Chair plus Table"]
Koncerty w Polsce
- 2004-11-10 - Szczecin, Teatr Kana
- 2004-11-11 - Poznań, Stary Browar
- 2004-11-12 - Gdańsk, Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia
- 2004-11-13 - Warszawa, Galeria Raster
- 2004-11-14 - Kraków, Audio Art Festival, Bunkier Sztuki
W prasie
- The Wire numer 235 (wrzesień 2003), strony 24-27 - artykuł Willa Montgomeryego
Wideoklipy
Zobacz też
- www.annetteworks.com
- Pełna dyskografia (http://www.annetteworks.com/artist/discography.htm)
- STEIM (http://www.steim.org/)
- Lappetites (http://www.lappetites.poemproducer.com/)
- National Endowment of Science, Technology and the Arts (http://www.nesta.org/mediaroom/newsreleases/4890/)
- Wywiad we Fluidzie (http://muzyka.onet.pl/fluid/1225610,1113,artykul.html)
- Opis instalacji Sound and the City Shanghai (http://www.chinesenewear.com/gno/?p=271)
